DESCONEIXEDOR, -ORA adj. No coneixedor; ignorant; cast. desconocedor. «No vull pujar a la muntanya amb companys desconeixedors dels camins». Fon.: dəskunəʃəðó (pir-or., or., men., eiv.); deskoneʃeðó, deskoneјʃeðó (occ.); deskoneјʃeðóɾ (val.); dəskonəʃəðó (mall.).