PEDANT m. i f. i adj. Que fa ostentació de saber o d'erudició; cast. pedante. Paraules sibil·lines, fredes, pedants, insuportables Espriu Lab. 122. Fon.: pəðán (Barc.); peðánt (Val., Palma). Intens.: pedantet, -eta; pedantot, -ota; pedantàs, -assa. Etim.: pres de l'it. pedante, mat. sign.
La consulta avançada al DCVB es fa a través de la plataforma BDLex.