DIEC2
DDLC
CTILC
BDLEX
Sinònims
CIT
TERMCATSALCONDUIT m.
Document expedit per una autoritat per permetre al portador d'anar a un lloc o tornar-ne sense perill que li ho impedeixin; cast. salvoconducto. E son apparellat, monsenyor, haver salconduyt e fer la honor e bona companyia que poré al deliurador, doc. a. 1400 (RLR, vi, 382). Trameteren un trompeta per demanar salconduyt, Tirant, c. 375.
Etim.: del llatí salvo condūcto, ‘conduït salvament’.